System trawienny człowieka to złożony mechanizm narządów, związany za trawienie i wchłanianie elementów żywieniowych. Opanowanie jego struktury zakłada nie tylko znajomości naukowej, ale także realnego zastosowania. Z tego względu rosnącą uznanie zdobywają modele anatomiczne, które pozwalają w czytelny wariant zgłębić topografię organizmu osoby. Szczególne miejsce wśród środków edukacyjnych mają modele anatomiczne układu pokarmowego, gdyż właśnie ten system należy do najsilniej skomplikowanych i realizuje główną zadanie w działaniach biologicznych. Nauka nauki o organizmie tylko na fundamencie ilustracji i opisów w podręcznikach okazuje się niepełna i skomplikowana. Adepci medycyny czy dietetyki muszą nie tylko przyswoić określenia narządów, ale także zrozumieć ich obopólne relacje i lokalizację w jamie trzewnej. W tym kontekście modele anatomiczne okazują się bezcenną pomocą, ponieważ dają możliwość poznać trójwymiarowe relacje, zobaczyć rozmiar i kształt narządów, a także zrozumieć organizację szczegółową, na przykład poziomy błony trawiennego narządu czy sieć strukturek cienkowodnych. Za sprawą nim proces edukacji staje się dużo angażujący i wydajny, a opanowana informacja zostaje zakorzeniona na dłuższy czas.
Na rynku dostępnych jest liczne typów narzędzi szkoleniowych. Napotykamy zarówno modele anatomiczne przedstawiające pojedyncze elementy, takie jak żołądek, hepar czy pancreas, jak i całościowe zestawy ukazujące pełny ciąg układu żywieniowego od otworu gębowej aż po część końcową jelita. Część z nich są schematyczne, pozostałe bardzo wierne, umożliwiające nawet dzielenie oddzielnych elementów i szczegółowe zbadanie ich organizacji. Takie opcje sprawiają, że modele anatomiczne można dostosować do etapu nauki – odmienne będą odpowiednie dla studenta szkoły średniej instytucji licealnej, a pozostałe dla studenta przygotowującego się do kolokwium z anatomii czy nadchodzącego doktora. Użycie narzędzi jest nadzwyczaj szerokie. Używa się je przede wszystkim na instytutach medycznych i działach połączonych z obszarami o życiu, ale także w szkołach ponadpodstawowych, szczególnie w profilach bio-chemicznych. Dzięki nim studenci mogą dokładniej zrozumieć procesy zachodzące w człowieczym organizmie. Należy zaznaczyć również o realnym zastosowaniu w naukach o odżywianiu czy w praktykach zdrowotnych, gdzie modele anatomiczne działają jako wsparcie w dyskusji z chorym. Przedstawienie części ciała na modelu okazuje się znacznie bardziej czytelne niż charakterystyka słowny, co wzmacnia wiedzę zdrowotną i pomaga przedstawienie powodów rozmaitych schorzeń. Stosowanie z podobnych narzędzi edukacyjnych ma wiele zalet. Przede wszystkim, umożliwia lepsze przyswajanie materiału poprzez obrazowaniu i wielokrotności. Po drugie, w oporze do substancji naturalnych, modele anatomiczne są trwałe, niegroźne i zdrowe, a równocześnie osiągalne w każdej chwili wtedy, gdy są niezbędne. Po trzecie, można je używać ponownie, co sprawia, że są inwestycją na długi czas. Na koniec, są powszechne – znajdują przeznaczenie zarówno w edukacji elementarnej, jak i na zaawansowanych poziomach kształcenia. Należy zauważyć, że rozwój technologii jeszcze bardziej zwiększył możliwości w tej dziedzinie. Systematycznie obserwujemy modele anatomiczne tworzone w systemie 3D, które realistycznie odwzorowują strukturę części ciała i pozwalają nawet na imitację zabiegów chirurgicznych. Jednocześnie postępuje stosowanie komputerowej i poszerzonej rzeczywistości w edukacji lekarskiej, jednak pomimo tego standardowe modele pełnią podstawową znaczenie. Są bowiem łatwe w użyciu, nie potrzebują technicznego aparatu, a równocześnie są wyjątkowo skuteczne środek szkoleniowe. Reasumując, system trawienny to najjażniejszy z najważniejszych układów ustroju, a jego poznanie ma kluczowe znaczenie zarówno dla lekarzy, jak i dla specjalistów pracujących w dietetyką, biologią czy nauczaniem medyczną. Aby nauka była efektywna, nie okazuje się wystarczające opis, wymagane jest realne zastosowanie, które zapewniają właśnie modele anatomiczne układu pokarmowego. Dzięki nim wiedza staje się dużo przystępna, łatwiejsza do utrwalenia i pożyteczna w przyszłej pracy zawodowej. Takie narzędzia to wkład w standard kształcenia, lepsze przygotowanie przyszłych ekspertów oraz efektywniejsze techniki transferu informacji zarówno studentom, jak i chorym.
